Hantveste ghegheven by Hertoghe Philips,

Van de vrede der onschuldighen Maghen, ende van den Seven-tuyge.

    Phillips by der gratien Godts, Hertoghe van Bourgongen, van Lottheringhe, van Brabandt ende van Limburgh, Grave van Vlaenderen, van Arthois, van Bourgongen, Palatijn van Henegouwen, van Hollandt, van Zeelandt ende van Namen, Marck-Grave des Heylighes Rijcks, Heere van Vrieslandt, van Salijns ende van Mechelen; doen kondt allen luyden:

    Want dicke ende menighwerve groote ongenuchte ende vechtelijck geschiedt, midts dat, wanneer onse Ondersaten vechtelijck, ende geschil hebben, teghens malkanderen, daer doodtslagen, leemten oft quetsinghen ghebeuren, dat daer af wrake ghedaen wordt aen den Magen, van der eenre zijde, ofte van der ander, die niet mede in vaerde, noch in velde zijn, als dat vechtelijck geschiedt, ende die oock leedt is tottenvechtelijck, dattet geschiedt is, t welcke een onbehoorlijck dinck es.

    Soo hebben wy daeromme by rade ende goetduncken, van onsen ghemeenen Ridderschap, Steden ende Luyden onser landen van Hollandt ende van Vrieslandt, geordonneert, overdraghen ende gesloten, dat, soo wanneer in onsen lande voorschreven, van Hollandt ofte van Vrieslandt, tusschen eenige Persoonen, van wat state, ofte conditien die zijn, eenigh vechtelijck gheschiedt, daer doodtslaghen, leemten oft quetsinghen af komen, dat die Maghen, van beyde partyen, die niet mede in vaerde, noch in velde gheweest en hebben, in den selven vechtelijck terstont, nae den vechtelijck voorschreven, eenen goeden vasten vrede hebben sullen ses weken langh, op dat binnen dier tijdt, een yegelijck aen byede zijden, die vrede begeert, eenen vrede moghen doen soecken ende maken, als men noodt duncken sal.

    Ende waer t dat yemandt binnen den voorschreven ses weken, misdaen worde, van eenre zijde, ofte van der ander zijde, dat sal gherekent worden, gedaen te wesen; gelijck oft boven eenen goeden hantvrede, ghedaen ware.

    Ende dat men in alle onse Steden, in onsen lande van Hollandt ende van Vrieslandt, daer men gewoonlijck is, Keuren te maken, van der voorschreven ordonnantie ende overdrachte, Keuren maken sal, om dien te bet ghehouden te werden.

    Voort, want tot sommighe plaetsen, in onsen voorschreven landen, veel subtijlheden ende uytweghen ghevestight worden, in rechtvorderinghe, die onse Ondersaten teghen malkanderen hanteren, in aensorake van lande, die sy op malkanderen doen, metten Seventuygh, dat een oude costume van recht is, die sy misbruycken.

    Soo hebben wy, by Rade en goetduncken van onsen gemeenen Ridderschap, Steden ende verstandelen persoonen, van onsen voorschreven lande geordonneert, overdraghen ende ghesloten, een manier, hoe ende in wat weghe men voortaen dat recht van den Seven-tuygh ghebruycken ende hanteren sal, ende niet anders; ende soo wie ende waer, dat anders ghebruyckt, ende gheplogen wordt, dat en sal van geenre waerden wesen, dat s te weten, dat die seven naeste ackeren, die daer aen winnen, noch en verliesen, aen beyde zijden gheleghen, nae ouder costumen, den achten acker beheeren sal, sonder ban ende sonder boete, dat s te verstaen, dat uyt elcke stucke landts, tusschen tween heyn-slooten, niet dan een tuygh wesen en sal, ende dat stucke landts, sal ten minsten groot wesen een morghen landts, oft ses hondert roeden landts.

    Ende offer meer als een persoon eygendom hadden, in dat stucke landts, soo soude die ghene daer uyt tuyghen, die er meest landts heeft.

    Ende waren daer meer, als een gelijck inghelandt, soo sullen sy daerom kavelen, wie die tuygh wesen sal: ende soo wie in den onrecht viel, die sal den sevenen haren kost betalen, te weten, elck van den sevenen, voor sijn kost, van elcken rechtdagh, twee goede grooten.

    Ende waer eenigh van den sevenen, die verder saten, dan een mijle, soo sullen sy daer af gheven van elcken mijle twee goede grooten.

    Des en sullen die Schouten, niemandt dagh van rechte legghen, sy en sullen eerst borghe nemen, voor den sevenen koste, ende desghelijcks van den verwerere.

    Oock en sal niemandt Seven-tuygh wesen, van eenighe landen, hy en sal jaer ende dagh, in besitte van dien landen gheweest hebben, eer hy daer af tuyghen sal, ende als van den landen, gheleghen op Geesten, oft anders waer daer geen heynsloten aen en zijn. Es mede te verstaen, dat elcke stucke landts daer men uyt tuygen sal, groot sal wesen een morgen ten minsten, als voorschreven staet.

    In oirconde desen brieve, ende onsen zeghele hier aen doen hanghen. Ghegheven in den Hage, den drie-en-twintighsten dagh van Maerte, in t Jaer ons Heeren 1455, nae den loope van den Hove.

_________________________________________________________________________________

2001  D Wintersteijn, Krommenie

Deze pagina is onderdeel van de homepage van: D Wintersteijn